EmpCo bez tajemnic. Przewodnik po nowych zasadach komunikacji środowiskowej

Konsumenci chcą kupować lepiej – ale nie wierzą temu, co im się sprzedaje. Zrównoważone produkty przestały być niszową preferencją: 54 proc. konsumentów deklaruje dziś gotowość do zapłacenia za nie więcej, podczas gdy w 2022 r. odsetek ten wynosił zaledwie 35 proc., jak wskazuje Global Sustainability Study z 2024 r. Problem w tym, że zaufanie nie nadąża za deklaracjami. Tylko 9 proc. konsumentów wierzy twierdzeniom marek o zrównoważonym rozwoju (badanie YouGov przeprowadzone na 18 rynkach międzynarodowych), podczas gdy pozostali są albo sceptyczni (55 proc.), albo obojętni (31 proc.).

Dla marek to coś więcej niż problem wizerunkowy – to strategiczne wąskie gardło. Wzrost konsumpcji zrównoważonej jest realny, ale ogranicza go kryzys wiarygodności. Dyrektywa UE w sprawie Wzmocnienia Pozycji Konsumentów (EmpCo) wyznacza drogę naprzód: kodyfikuje przejrzystość, karze greenwashing i daje konsumentom to, czego oczekują – dowody, a nie puste obietnice.

Czym jest Dyrektywa EmpCo?

Unia Europejska znacząco zintensyfikowała działania przeciwko greenwashingowi, wprowadzając Dyrektywę w sprawie Wzmocnienia Pozycji Konsumentów (EmpCo, znana też jako dyrektywa ECGT), oficjalnie Dyrektywę (UE) 2024/825. Dyrektywa ta zmienia obowiązującą Dyrektywę o Nieuczciwych Praktykach Handlowych (UCPD) oraz Dyrektywę o Prawach Konsumentów (CRD), stanowiąc kluczowy element szerszej inicjatywy UE w ramach Europejskiego Zielonego Ładu.

Głównym celem EmpCo jest ochrona konsumentów przed wprowadzającymi w błąd praktykami marketingowymi w reklamie dotyczącej zrównoważonego rozwoju oraz umożliwienie im dokonywania bardziej przejrzystych i świadomych decyzji zakupowych. Wprowadzając konkretne przepisy, UE dąży do eliminacji nieuczciwych praktyk handlowych uniemożliwiających konsumentom wybór naprawdę zrównoważonych produktów – w tym praktyk związanych z przedwczesnym starzeniem się produktów, wprowadzającymi w błąd twierdzeniami środowiskowymi i społecznymi oraz niewiarygodnymi etykietami zrównoważonego rozwoju. Inicjatywa ta wspiera cel UE, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku i budowanie bardziej cyrkularnej gospodarki.

Dyrektywa EmpCo została przyjęta przez Parlament Europejski 17 stycznia 2024 r. i zatwierdzona przez Radę 20 lutego 2024 r. Opublikowano ją 6 marca 2024 r., a oficjalnie weszła w życie 26 marca 2024 r.

Harmonogram dla firm:

• 27 marca 2026 r. – państwa członkowskie UE muszą transponować przepisy do prawa krajowego;
• 27 września 2026 r. – nowe regulacje zaczynają obowiązywać.

Warto zaznaczyć, że jeszcze przed pełnym wdrożeniem EmpCo precedensy prawne zaczęły już odzwierciedlać jej zasady. Wprowadzające w błąd reklamy środowiskowe od dawna podlegają karom na gruncie prawa konkurencji. Co więcej, wyrok Federalnego Trybunału Sprawiedliwości Niemiec (BGH) z 27 czerwca 2024 roku jest już uznawany za odzwierciedlający wymogi EmpCo. Świadczy to o rosnącym znaczeniu prawnym rzetelności twierdzeń środowiskowych.

EmpCo a Green Claims – co musisz wiedzieć?

Dyrektywa EmpCo to tylko jeden istotny element strategii UE w walce z greenwashingiem. Uzupełnia ją proponowana Dyrektywa UE Green Claims, która ma ustanowić bardziej szczegółowe wymogi dotyczące uzasadniania i komunikowania wyraźnych twierdzeń środowiskowych. Dyrektywa Green Claims przewiduje m.in. system wstępnej certyfikacji przez niezależnych ekspertów oraz surowe sankcje – kary w wysokości co najmniej 4 proc. rocznych obrotów.

To nie jest tylko aktualizacja prawna – to fundamentalna zmiana w sposobie komunikowania zrównoważonego rozwoju. Firmy muszą krytycznie przejrzeć swoje komunikaty marketingowe i produkty, aby zapewnić zgodność z nowymi, rygorystycznymi przepisami jeszcze przed 2026 rokiem. Dyrektywa wymaga konkretnych, weryfikowalnych planów dla przyszłych twierdzeń środowiskowych, włącznie z niezależnym monitorowaniem postępów przez strony trzecie. Zakaz twierdzeń opartych na kompensacji emisji stanowi poważne wyzwanie dla firm prowadzących globalne strategie reklamowe. W efekcie „zielone twierdzenia muszą być zoptymalizowane” – jasne, rzetelne, wiarygodne i autentycznie wspierające konsumentów w dokonywaniu zrównoważonych wyborów.

Zrozumieć zielone twierdzenia – definicje i konsekwencje

To serce zagadnienia dla firm nawigujących w zielonej transformacji. Dyrektywa EmpCo fundamentalnie redefiniuje sposób, w jaki można formułować twierdzenia środowiskowe. Nie wystarczy już działać dobrze – trzeba to udowodnić, jasno i konsekwentnie.

Na gruncie Dyrektywy EmpCo „twierdzenie środowiskowe” (często zwane „zielonym twierdzeniem”) jest zdefiniowane bardzo szeroko. Obejmuje każdy przekaz lub przedstawienie, które nie są obowiązkowe na mocy prawa unijnego lub krajowego. Dotyczy to informacji w dowolnej formie:

• Tekst – slogany, opisy produktów, treści na stronach internetowych,
• Elementy graficzne – obrazy, infografiki,
• Elementy wizualne – logotypy, symbole, ikony,
• Przedstawienia symboliczne – etykiety, certyfikaty,
• Elementy marki – nazwy marek, nazwy firm, nazwy produktów.

Co kluczowe, twierdzenie musi być formułowane w kontekście komunikacji handlowej i wprost lub domyślnie sugerować, że produkt, kategoria produktu, marka lub przedsiębiorca:

• ma pozytywny lub zerowy wpływ na środowisko,
• jest mniej szkodliwy dla środowiska niż inne,
• poprawił swój wpływ na środowisko w czasie.

Szeroka definicja obejmuje twierdzenia dotyczące zmian klimatu, efektywności energetycznej, cyrkularności, zanieczyszczeń lub bioróżnorodności. Tak więc zarówno nazwa produktu „Green Clean”, jak i logo „Carbon Neutral” podlegają dyrektywie EmpCo.

Czym jest „greenwashing” i dlaczego Twoja marka musi go unikać?

EmpCo wprost definiuje greenwashing jako niedokładne, nieuzasadnione lub niezweryfikowalne twierdzenie środowiskowe. Nawet jeśli Twoja firma rzeczywiście angażuje się w zrównoważone praktyki, jeśli te twierdzenia nie są rygorystycznie poparte dowodami lub zweryfikowane przez wiarygodną stronę trzecią – możesz nadal dopuszczać się greenwashingu. Liczy się dowód w równym stopniu co praktyka.

• Postępowania prawne – w większości krajów wprowadzające w błąd reklamy środowiskowe można już karać jako naruszenie prawa konkurencji. EmpCo znacząco to wzmacnia, wprowadzając nowe „zakazy per se”, gdzie określone praktyki są uznawane za nieuczciwe w każdych okolicznościach – bez konieczności indywidualnej oceny sądowej. Konkurenci i organizacje ochrony konsumentów mogą podejmować działania prawne, w tym wystawiać ostrzeżenia.

• Surowsze kary – choć EmpCo wzmacnia istniejące ramy, propozycje (obecnie opóźnionej/wycofanej) Dyrektywy o Zielonych Twierdzeniach wskazują kierunek surowszego egzekwowania: kary w wysokości co najmniej 4 proc. rocznych obrotów i wykluczenie z zamówień publicznych. Nawet bez tej dyrektywy państwa członkowskie muszą zapewnić skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za naruszenia EmpCo.

• Szkody wizerunkowe – poza karami prawnymi oskarżenie o greenwashing może poważnie nadszarpnąć reputację marki i podważyć zaufanie konsumentów. Badanie Norymberskiego Instytutu Decyzji Rynkowych (NIM), przywołane przez Handelsblatt, wykazało, że 72 proc. respondentów unika firm powiązanych z fałszywymi twierdzeniami o ochronie klimatu – nawet samo oskarżenie o greenwashing spotyka się z silną reakcją konsumencką.

Poruszanie się po zakazach – czego Twoja marka nie może robić?

Dyrektywa EmpCo dodaje nowe kategorie praktyk do „czarnej listy” – praktyk zakazanych we wszystkich okolicznościach, uznawanych za nieuczciwe z samej swojej natury, bez konieczności indywidualnej oceny sądowej.

Ogólnikowe twierdzenia (Generic Claims)

„Ogólnikowe twierdzenie środowiskowe” to „każde twierdzenie środowiskowe w formie pisemnej lub ustnej, w tym za pośrednictwem mediów audiowizualnych, które nie jest uwzględnione w etykiecie zrównoważoności i którego specyfikacja nie jest podana w jasnych i widocznych słowach w tym samym medium.”

Ogólnikowe twierdzenia takie jak „przyjazny dla środowiska”, „eko”, „zielony”, „przyjaciel natury”, „ekologiczny”, „zgodny ze środowiskiem”, „przyjazny klimatowi”, „łagodny dla środowiska”, „przyjazny węglowi”, „energooszczędny”, „biodegradowalny” czy „biobazowy” są teraz zakazane, jeśli przedsiębiorca nie może wykazać „uznanej doskonałej efektywności środowiskowej” odpowiedniej do danego twierdzenia. Oznacza to efektywność środowiskową zgodną z konkretnymi rozporządzeniami UE (np. Rozporządzeniem o Ecolabel nr 66/2010), krajowymi/regionalnymi systemami ekoetykietowania EN ISO 14024 Typ I lub najwyższą efektywnością na mocy innego obowiązującego prawa unijnego.

Przykłady:

• Dawniej: proste stwierdzenie „eko” lub „przyjazny klimatowi” dla produktu.
• Teraz: twierdzenie „opakowanie przyjazne klimatowi” byłoby uznane za ogólnikowe. Natomiast stwierdzenie „100% energii użytej do produkcji tego opakowania pochodzi ze źródeł odnawialnych” byłoby twierdzeniem szczegółowym i nie podlegałoby temu zakazowi (choć nadal obowiązywałyby inne przepisy UCPD). Nawet ogólnikowe twierdzenia jak „zrównoważony” czy „odpowiedzialny” pozostają zakazane, jeśli opierają się wyłącznie na efektywności środowiskowej, ponieważ terminy te odnoszą się też do innych cech, np. społecznych.

Wprowadzające w błąd twierdzenia ogólne

Zakazane jest „formułowanie twierdzenia środowiskowego dotyczącego całego produktu lub całej działalności przedsiębiorcy, gdy dotyczy ono tylko określonego aspektu produktu lub konkretnej, niereprezentacyjnej działalności przedsiębiorcy.”

Przykład: Jeśli reklamujesz produkt jako „Green Cream”, sugerując, że jest on w całości przyjazny dla środowiska, a jedynie opakowanie zawiera 30% materiałów z recyklingu – jest to obecnie uznawane za wprowadzające w błąd. Podobnie, twierdzenie, że produkt jest „wyprodukowany z materiałów z recyklingu”, gdy z recyklingu pochodzi tylko opakowanie, lub sugerowanie, że firma korzysta wyłącznie z energii odnawialnej, gdy część zakładów nadal używa paliw kopalnych – byłoby zakazane.

Twierdzenia oparte na kompensacji emisji

Istotnym zakazem jest „twierdzenie, oparte na kompensacji emisji gazów cieplarnianych, że produkt ma neutralny, zmniejszony lub pozytywny wpływ na środowisko pod względem emisji gazów cieplarnianych.”

Przykłady: Twierdzenia takie jak „neutralny klimatycznie”, „certyfikowany neutralny CO2″, „carbon positive”, „klimatyczne net zero”, „skompensowany klimatycznie”, „ograniczony wpływ klimatyczny” czy „ograniczony ślad CO2″ są objęte tym zakazem. Mogą one bowiem dawać konsumentom fałszywe wrażenie, że sam produkt lub jego produkcja/dostawa nie mają żadnego wpływu na środowisko. Takie twierdzenia będą dozwolone wyłącznie wtedy, gdy opierają się na rzeczywistym wpływie produktu w całym cyklu życia w ramach łańcucha wartości, a nie na kompensacji emisji poza nim – te nie są bowiem uznawane za równoważne. To istotna zmiana dla wielu marek opartych na kompensacji jako głównym twierdzeniu. Firmy mogą jednak nadal reklamować swoje inwestycje w inicjatywy środowiskowe, w tym projekty kredytów węglowych – o ile informacje te są przekazywane w sposób nieintroducing w błąd.

Wprowadzające w błąd porównania produktów

Zakazane jest porównywanie produktów na podstawie cech środowiskowych bez podania jasnych, odpowiednich i aktualnych informacji o metodologii porównania, porównywanych produktach i dostawcach oraz środkach służących utrzymaniu aktualności danych. Obejmuje to pomijanie szczegółów metodologicznych przy bezpośrednich porównaniach.

Przykład: Samo stwierdzenie „Zużywa mniej wody niż inne produkty!” bez podania szczegółów metodologii porównania na opakowaniu byłoby uznane za wprowadzające w błąd. Podobnie, jeśli Twoja marka oferuje usługę porównującą cechy środowiskowe produktów, musisz ujawnić metodę porównania, zaangażowane produkty/dostawców oraz sposób zapewnienia aktualności danych.

Twierdzenia o oczywistej zgodności z prawem

Zakazane jest „przedstawianie wymogów nałożonych przez prawo na wszystkie produkty w danej kategorii na rynku unijnym jako wyróżniającej cechy oferty przedsiębiorcy.”

Przykłady: Jeśli „30% zawartości z recyklingu” staje się prawnie wymaganym wymogiem dla danej kategorii produktów, lub jeśli „receptura bez mikroplastiku” jest już standardową praktyką branżową – prezentowanie tych cech jako unikalnych korzyści byłoby zakazane. Celem jest uniemożliwienie przedsiębiorcom wykorzystywania zgodności z podstawowymi wymogami prawnymi jako przewagi konkurencyjnej.

Fałszywe etykiety zrównoważoności

Dyrektywa zakazuje „wyświetlania etykiety zrównoważoności, która nie jest oparta na systemie certyfikacji lub nie została ustanowiona przez organy publiczne.” Oznacza to, że samodzielnie opracowane etykiety zrównoważoności nie są już dozwolone.

„Etykieta zrównoważoności” to „każdy dobrowolny znak jakości, mark jakości lub odpowiednik, publiczny lub prywatny, który ma na celu wyróżnienie i promowanie produktu, procesu lub działalności ze względu na jego cechy środowiskowe lub społeczne, lub obie, z wyłączeniem wszelkich obowiązkowych etykiet wymaganych na mocy prawa unijnego lub krajowego.”

Aby etykieta była dozwolona, musi być:

• Ustanowiona przez organy publiczne (np. EMAS lub EU Ecolabel), lub
• Oparta na „systemie certyfikacji” – tj. systemie weryfikacji przez stronę trzecią spełniającym rygorystyczne kryteria: otwartym na przejrzystych, uczciwych i niedyskryminacyjnych zasadach dla wszystkich przedsiębiorców, opartym na wymaganiach opracowanych w konsultacji z ekspertami i interesariuszami, przewidującym procedury postępowania w przypadku niezgodności oraz niezależne monitorowanie zgodności przez akredytowaną stronę trzecią.

Ma to poważne konsekwencje dla firm stosujących własne wewnętrzne etykiety – mogą zostać zobowiązane do zaprzestania ich używania lub otwarcia systemu na konkurentów i przekazania własności niezależnemu organowi.

Twierdzenia o przyszłej efektywności środowiskowej

Twierdzenia dotyczące przyszłej efektywności środowiskowej, takie jak „neutralni węglowo do 2030 roku”, są zakazane, jeśli „nie są poparte jasnymi, obiektywnymi, publicznie dostępnymi i weryfikowalnymi zobowiązaniami przedsiębiorcy, określonymi w szczegółowym i realistycznym planie wdrożenia, pokazującym, jak te zobowiązania i cele zostaną osiągnięte, i który alokuje do nich zasoby.”

Plan wdrożenia musi zawierać mierzalne i terminowe cele, inne istotne elementy (np. zasoby budżetowe i postęp technologiczny), a jego realizacja musi być regularnie monitorowana przez niezależnego eksperta zewnętrznego, wolnego od konfliktów interesów. Wyniki monitorowania muszą być udostępniane konsumentom. Zwykłe deklaracje intencji nie wystarczą – wymagane są konkretne, weryfikowalne plany i publiczne raportowanie postępów. Nakłada to wymóg poważnego planowania strategicznego dla marek składających długoterminowe obietnice dotyczące zrównoważonego rozwoju.

Szerszy wymiar – inne środki ochrony konsumentów

Choć uwaga często skupia się na zielonych twierdzeniach, Dyrektywa EmpCo wprowadza też istotne środki ochrony konsumentów wykraczające poza kwestie środowiskowe. Przepisy te mają zapewnić przejrzystość i uczciwość w innych kluczowych obszarach. Dyrektywa zajmuje zdecydowane stanowisko wobec praktyk ograniczających trwałość produktów i utrudniających ich naprawę.

• Zakaz ograniczania trwałości przez design lub aktualizacje oprogramowania – zakazane jest dokonywanie komunikatów handlowych o towarach zawierających funkcje celowo ograniczające ich trwałość, jeśli marka jest świadoma tych funkcji i ich skutków. Przepis ten bezpośrednio uderza w „zaplanowane starzenie się” – celowe projektowanie produktów tak, by przedwcześnie ulegały awarii lub stawały się niefunkcjonalne.

• Obowiązek informowania o negatywnym wpływie aktualizacji oprogramowania – marki nie mogą ukrywać przed konsumentami informacji o aktualizacjach oprogramowania, które negatywnie wpłyną na funkcjonowanie towarów z elementami cyfrowymi. Jeśli aktualizacja smartfona zmniejszy żywotność baterii, spowolni działanie aplikacji lub ogólnie obniży responsywność urządzenia – konsumenci muszą być o tym poinformowani przed dokonaniem aktualizacji.

• Obowiązek rzetelnej informacji o możliwości naprawy – zakazane jest fałszywe twierdzenie, że produkt można naprawić, jeśli tak nie jest. Jeśli zharmonizowany wskaźnik możliwości naprawy nie został ustanowiony na poziomie UE, marki muszą podać inne istotne informacje dotyczące naprawy udostępnione przez producenta – m.in. dostępność i szacowany koszt części zamiennych, procedury ich zamawiania, dostęp do instrukcji naprawy i konserwacji oraz wszelkie ograniczenia naprawy.

Wzmocnione informacje przedumowne zapewniają jasność przed zakupem:

• Jasna informacja o gwarancji prawnej (minimum 2 lata) – konsumenci muszą otrzymać zharmonizowane powiadomienie przypominające o istnieniu i głównych elementach ustawowej gwarancji zgodności towarów, w tym o jej minimalnym czasie trwania wynoszącym dwa lata.

• Komercyjne gwarancje trwałości (jeśli oferowane na ponad 2 lata) muszą być wyraźnie wyświetlane ze zharmonizowaną etykietą – jeśli producent oferuje komercyjną gwarancję trwałości całego towaru bezpłatnie i obejmuje ona ponad dwa lata – informacje te muszą być podane przy użyciu zharmonizowanej etykiety, umieszczonej bezpośrednio na opakowaniu lub w widocznym miejscu na półce.

• Informacja o minimalnym okresie aktualizacji oprogramowania (w tym aktualizacji zabezpieczeń) – w przypadku towarów z elementami cyfrowymi, treści cyfrowych i usług cyfrowych marki muszą informować konsumentów o minimalnym okresie, przez który producent lub dostawca zobowiązuje się do dostarczania aktualizacji oprogramowania.

• Informacja o ekologicznych opcjach dostawy – marki są teraz zobowiązane do informowania konsumentów o dostępności ekologicznych opcji dostawy – np. dostawy rowerem cargo, pojazdem elektrycznym lub możliwości zbiorczej wysyłki, jeśli takie opcje są dostępne.

Co należy zrobić teraz?

Zegar tyka! Dyrektywa EmpCo będzie w pełni stosowana od 27 września 2026 r. – marki muszą podjąć proaktywne działania, by zapewnić zgodność i uniknąć poważnych sankcji. To nie jest kwestia odhaczania prawnych checkboxów – to budowanie prawdziwego zaufania konsumentów na dynamicznie zmieniającym się rynku.

1. Przejrzyj i przeprowadź audyt swoich twierdzeń

Zacznij od dokładnego przeglądu wszystkich istniejących komunikatów marketingowych i produktów, ze szczególnym uwzględnieniem twierdzeń i etykiet umieszczanych na opakowaniach. Każde twierdzenie środowiskowe i dotyczące zrównoważonego rozwoju wymaga skrupulatnej oceny.

• Ogólnikowe twierdzenia: Jeśli używasz szerokich pojęć takich jak „eko” czy „zielony” – musisz wykazać „uznaną doskonałą efektywność środowiskową” zgodnie z definicją dyrektywy. Działanie: Zastąp ogólne sformułowania precyzyjnymi, weryfikowalnymi faktami.
• Twierdzenia ogólne: Unikaj ogólnych twierdzeń środowiskowych dotyczących całego produktu lub całej firmy, jeśli korzyść dotyczy tylko konkretnego aspektu lub niereprezentacyjnej działalności. Działanie: Zapewnij, by twierdzenia dokładnie odzwierciedlały rzeczywisty zakres korzyści środowiskowej.
• Twierdzenia oparte na kompensacji: Twierdzenia takie jak „neutralny klimatycznie” oparte wyłącznie na kompensacji emisji gazów cieplarnianych są teraz zakazane. Działanie: Skup się na rzeczywistym ograniczaniu wpływu w cyklu życia produktu w ramach łańcucha wartości. Możesz nadal reklamować inwestycje w inicjatywy środowiskowe, ale wyraźnie odróżniaj je od bezpośrednich twierdzeń dotyczących produktu.
• Twierdzenia o przyszłości: Jeśli składasz obietnice dotyczące przyszłej efektywności środowiskowej (np. „neutralni węglowo do 2030 r.”) – wymagają one jasnych, obiektywnych, publicznie dostępnych i weryfikowalnych zobowiązań, popartych szczegółowym, monitorowanym planem wdrożenia. Działanie: Opracuj solidne, przejrzyste mapy drogowe dla długoterminowych celów zrównoważonego rozwoju, poparte danymi i zewnętrzną weryfikacją.
• Twierdzenia o oczywistej zgodności: Nie reklamuj jako unikalnych cech produktów, które są już prawnie wymagane lub stanowią standardową praktykę branżową. Działanie: Wyróżniaj wyłącznie działania lub cechy, które naprawdę wykraczają ponad obowiązkowe wymogi.

Przejrzyste porównania: Jeśli porównujesz produkty na podstawie cech środowiskowych lub społecznych – musisz podać jasne, odpowiednie i aktualne informacje o metodologii porównania, produktach i dostawcach. Działanie: Udostępnij dane porównawcze i metodologię w sposób łatwo dostępny i zrozumiały dla konsumentów.

2. Inwestuj w przejrzystość i kompleksową informację o produkcie

Dyrektywa w całości nastawiona jest na wzmocnienie pozycji konsumentów poprzez jasne, wiarygodne informacje. Oznacza to skupienie się na autentycznych działaniach i solidnych danych w całym cyklu życia produktu.

• Zweryfikuj etykiety zrównoważoności: Samodzielnie tworzone etykiety zrównoważoności nie są już dozwolone. Każda wyświetlana etykieta musi być ustanowiona przez organy publiczne lub oparta na systemie certyfikacji przez stronę trzecią spełniającym rygorystyczne kryteria. Oceń istniejące etykiety pod kątem zgodności; bądź gotowy na adaptację lub zaprzestanie używania własnych etykiet.
• Bądź uczciwy wobec wydajności produktów cyfrowych: Nie możesz ukrywać informacji o aktualizacjach oprogramowania negatywnie wpływających na funkcjonalność produktu. Nie możesz też przedstawiać aktualizacji jako „koniecznej”, jeśli jedynie dodaje nowe funkcje. Zapewnij jasne, uprzednie informacje o potencjalnym wpływie aktualizacji.
• Zajmij się kwestią trwałości i możliwości naprawy: Unikaj planowanego starzenia się; nie twierdzisz fałszywie, że produkt ma określoną trwałość; podawaj rzetelne informacje o możliwości naprawy i dostępności części zamiennych. Proaktywnie informuj o komercyjnych gwarancjach trwałości i zapewnij konsumentom zharmonizowane powiadomienie o ustawowej gwarancji zgodności.
• Informuj o okresach aktualizacji oprogramowania: Dla towarów/usług cyfrowych informuj konsumentów o minimalnym okresie dostarczania aktualizacji oprogramowania. Jasno komunikuj okresy zobowiązania do aktualizacji.
• Oferuj ekologiczne opcje dostawy: Tam gdzie są dostępne, informuj konsumentów o ekologicznych opcjach dostawy.Wyróżniaj opcje takie jak rower cargo, pojazd elektryczny lub zbiorcza wysyłka.

3. Edukuj swój zespół

Dyrektywa EmpCo wprowadza istotne zmiany w całym przedsiębiorstwie – od działu produktu po marketing i prawny. Zadbaj o to, by wszystkie istotne zespoły – marketing, produkt, prawny, R&D, łańcuch dostaw – były w pełni zgodne i przeszkolone w zakresie nowych przepisów. Kształtuj kulturę przejrzystości i odpowiedzialności – od koncepcji po komunikację.

4. Korzystaj z narzędzi cyfrowych

Nowe technologie mogą być potężnym sprzymierzeńcem w spełnianiu wymogów przejrzystości określonych przez dyrektywę. Rozważ, jak narzędzia takie jak info.link w połączeniu z kodami QR GS1 Digital Link mogą pomóc Ci dostarczać konsumentom szczegółowe, weryfikowalne informacje o środowiskowych i trwałościowych cechach Twoich produktów.

5. Przygotuj się na zmianę

Dyrektywa EmpCo, która jako prawo krajowe obowiązuje od 27 września 2026 roku, sygnalizuje głęboką zmianę. To pierwszy istotny krok UE w kierunku znacznie surowszych przepisów dotyczących reklamy ekologicznej, mający na celu stworzenie jednolitego systemu ochrony konsumentów. Traktuj tę dyrektywę nie jako obciążenie, lecz jako szansę na ugruntowanie autentycznego zaangażowania Twojej marki w zrównoważony rozwój. Krajobraz prawny już teraz dostosowuje się do wymogów EmpCo, więc wczesne przygotowanie jest kluczem do pozostania o krok przed rynkiem.

Zgodność jako Twoja przewaga konkurencyjna

Dyrektywa EmpCo to nie kolejny akt prawny – to wyraźny sygnał UE o nadejściu nowej ery autentycznej zrównoważoności. Jej zasadniczym celem jest wyposażenie konsumentów w wiarygodne informacje, zapewnienie, że ich wybory rzeczywiście przyczyniają się do bardziej zielonej przyszłości i realizacji ambitnych celów neutralności klimatycznej UE. Ta zmiana otwiera przed markami wyjątkową szansę. Zapomnij o zgodności jako ciężarze – myśl o niej jako o swojej następnej przewadze konkurencyjnej. Dlaczego? Bo konsumenci są gotowi nagradzać autentyczność:

• Gotowość do zapłaty – aż 80 proc. konsumentów jest skłonnych zapłacić więcej za produkty wyprodukowane w zrównoważony sposób, nawet w obliczu presji ekonomicznej. To nie nisza – to główny motor zakupów. (PwC 2024 Voice of the Consumer Survey)

• Zapotrzebowanie na przejrzystość – badania pokazują, że 64 proc. kupujących zmieniłoby markę dla bardziej kompleksowej informacji o produkcie, a aż 93 proc. chce wiedzieć, co zawiera ich jedzenie i jak jest produkowane. Konsumenci aktywnie poszukują dowodów, nie obietnic. (Raport FMI/NielsenIQ)

• Zaangażowanie cyfrowe – ścieżka do zaufania jest coraz bardziej cyfrowa. Aż 84 proc. Niemców jest zainteresowanych korzystaniem ze smartfonów do uzyskiwania informacji o żywności za pośrednictwem kodów QR lub kreskowych, a 40 proc. już to robi. Wskazuje to na wyraźną możliwość dostarczania przez marki szczegółowych, weryfikowalnych informacji, których wymaga EmpCo. (bitkom)

• Ewoluujące priorytety – konsumenci aktywnie poszukują konkretnych wskaźników zrównoważoności. W Niemczech uwaga na etykiety dobrostanu zwierząt niemal podwoiła się od 2015 roku (65 proc.), a coraz więcej konsumentów szuka etykiet ekologicznych UE (59 proc.) i opcji roślinnych (39 proc.). (Raport Żywieniowy 2024)

Proaktywnie przyjmując wymogi przejrzystości EmpCo, marki mogą wykorzystać te silne nastroje konsumenckie, budując głębokie zaufanie i lojalność wykraczającą poza chwilowe trendy. Zgodność z przepisami to nie tylko unikanie kar – to odblokowanie wzrostu i przywództwa rynkowego w świadomej gospodarce.

Artykuł źródłowy znajdziesz na stronie: https://site.info.link/

• Akademia ESG
• Baza wiedzy
• EmpCo bez tajemnic. Przewodnik po nowych zasadach komunikacji środowiskowej